Het begon met een hommel…
Op een zonnige lentedag sta ik bij mijn achterdeur met een paar takken van mijn perenboom in mijn handen, wanneer ik ineens mijn eerste hommel van het jaar zie.
In mijn tuin is gesnoeid en gezaagd, een eik, twee al best grote elzen, veel wilgen en ook hier en daar nog wat takken van mijn fruitbomen. Het omzagen van een boom is niet iets dat mij gemakkelijk afgaat, maar ik weet ook dat er licht en ruimte nodig is om andere, nieuwe dingen te laten groeien…
We hebben al een paar lentedagen achter de rug. Ik heb mijn eerste vlinders gezien! Net als altijd zijn dat de gele citroenvlinders. Ook zag ik al een bloeiende paardenbloem! Op zo’n mooie, zonnige lentedag sta ik buiten bij mijn achterdeur. Van het snoeiafval van mijn perenboom knip ik wat mooie takken om in een vaas te zetten voor binnen. Met een beetje geluk lopen ze uit en geniet ik binnen van de perenbloesem en wat fris groen.
Ineens zie ik bij de achterdeur mijn eerste hommel van dit jaar! Hommels, met hun dikke zachte lijfjes, maken mij altijd blij. Deze hommel, met een oranje kontje, is niet eens zo groot. Toch tovert hij (of zij?) direct een grote glimlach op mijn gezicht.
Terwijl ik tussen de perentakken ook nog wat wilgentakken met katjes neerzet hoor ik op de achtergrond wat gonzen. Ik kan het niet plaatsen en besteed er ook niet zoveel aandacht aan. Wat zou er moeten of kunnen gonzen op dit moment? Toch vraag ik me onbewust blijkbaar af waar het gegons vandaan komt.
Alsof er ineens toch een kwartje valt draai ik me om en kijk omhoog naar de wilg van de buren. Een wilg waarin, net als in mijn eigen wilgen, de katjes tevoorschijn zijn gekomen.
En ineens zie ik ze, tientallen hommels! Hele dikke, maar ook kleinere zoals de eerste hommel die ik zag. Oranje kontjes, gele kontjes, witte kontjes… Tenminste, dat denk ik, ze vliegen te hoog om het echt goed te kunnen zien. Zoveel hommels gonzend om de wilgenkatjes. Nooit geweten dat hommels dol zijn op wilgen!
Net als mijn lief heb ik dit jaar het voornemen om woorden waarvan ik de betekenis niet ken of gebeurtenissen die ik niet begrijp of nieuw voor me zijn direct op te zoeken. Er niet zomaar aan voorbij te gaan. En dus ging ik kort op onderzoek uit…
Volgens Google-AI zijn wilgenkatjes in het vroege voorjaar (vanaf februari/maart) een belangrijke, energierijke voedselbron voor ontwakende hommelkoninginnen. Net als krokussen en de bloemen van het groot hoefblad dat ik ook al tevoorschijn heb zien komen.
Hommelkoninginnen zijn bevruchte vrouwtjes die zich in de winter hebben verstopt. Ze zijn groter en ook trager dan de werksters. Nu ze wakker zijn geworden gaan ze op zoek naar een holletje om hun eitjes te gaan leggen en uit te broeden. Uit de eerste eitjes zullen werksters worden geboren. Het begin van een nieuwe kolonie…
Het stuifmeel en de nectar van de wilgenkatjes is dus het eerste voedsel van hommels die in de lente wakker worden waaronder de steenhommel, die een oranje kontje heeft, en de wilgenhommel die een wit kontje heeft.
Er is dus zelfs een hommel die vernoemd is naar de wilg!
Heb jij je recent nog ergens over verwonderd of je iets afgevraagd? Ben je op onderzoek uitgegaan? Ben je wijzer geworden? Ik lees graag je reactie!
